İlk Özge’yi gördüğüm yer ODTU değil, küçük ilkokul sıralarına dayanır bizim tanışıklığımız. Dostluğumuzun ise üç yıllık bir geçmişi var. Her şey bizim dönemin cümbür cemaat Image alıp daha sonra birer birer dersi bırakmasıyla başladı. Doğrusunu söylemek gerekirse ben de dersin ağırlığından ürkmüştüm ama Özge Hanım kafasına koymuştu bir kere alacaktı dersi. Kurban olarak da beni uygun görmüş sağ olsun, tabii sonra anlayacaktım beni gaza getirme taktiğini. (Ne kadar uğraşsa da pattern’i bana aldıramadı :) ) Neyse tamam dedim saf saf. :) Sonra her projeli derste partnerlik sürdü. Bu süre içerisinde bir kere ihanet ettim Özge’ye, 424 dersini Çiğdoşlarla alarak. Tabii ilk önce Özge bu ihanetimi Logic’e olan müthiş ilgime bağladı ama çok geçmeden anlayacaktı gerçek nedeni. Stajı da Özge’yle büyük bir tesadüf(!) sonucu SRDC’de yaptık. Bunu da benim Java’ya olan ilgime bağlayalım ama şimdi Ersan Hoca kıymalı makarnayı neye bağlayacaksın diye soracak. Aslında ben oraya sırf evi görmeye gitmiştim, ama neye niyet neye kısmet. :) İki staj projesi verdik diyebiliriz. Hani az da plan yapmadık ama B planı tuttu galiba ÖzgeCan’ım. Bu arada Serhat’ın da emeklerini unutmamak lazım :)

Her konuda konuştuk seninle, bıkmadan usanmadan anlattın fikirlerini, birlikte düşündük, sorguladık, sonuçlar çıkardık. Olgun, oturmuş düşüncelerinle, inanılmaz fedakarlığın ve hoşgörünle hayretler içerisinde bıraktın beni çoğu zaman. Uçsuz bucaksız hayaller kurduk, aslında bunlara hayal dememek lazım, içindeki potansiyelle hayal gerçeğe o kadar yakın ki. Umutsuzluk diye bir sözcük yok lügatında, en kötü durumda bile patlattığın bir espri açıyor umut yolunu. Bir insanın sınırlarını sonuna kadar zorlaması gerektiğini bir babamda bir de sende gördüm. Kısacası, her durumda şartları düzelttik ve gülümseyerek yolumuza devam ettik.İnsanlar bizi yanyana görmeye o kadar alıştı ki bir gün Duru parmaklarımızda yüzük bile aramıştı, Ali Bey “Allah ayırmasın” demeye başladı. Derslerin ağırlığına rağmen seninle inanılmaz keyifli zamanlar geçirdim, çok güldüm, çok eğlendim. Mezuniyeti bitiş olarak görmüyorum, uzun bir dostluğun başlangıcı diyelim. Yine de benden habersiz Avusturalya’ya gidersen, amman diyeyim çöle düşme :)

Masanda bir resim var hani; ODTÜ'de ilk gecende, annen, baban ve kardeşinle... O an deklanşöre basan parmağı anımsar mısın? Herkes liseden arkadaşlarıyla birlikteydi en zor ilk gecede; küçük bir kentten gelen ben ve sen vardık dünden çok şey taşıyamayan o güne. O gün de iki gofreti üstüste yemiştin iştahla. İlk gün anısından son sene yıllık yazısına kadar geldik: Saç renginin doğallığı konusunda şüpheye düşürdün hep beni, hep en iyiyi zorladın ve çok iyi bir akademisyen olacaksın günün birinde. Güçlü bir dünya görüşün ve sağlam inançların var; ütopya dese de bazıları, sen bu denli istedikçe gerçek olacaklar elbet günün birinde. Bilgisayarına Linux kurmaya gelmiştin bir keresinde; "Tamirci Çırağı"nı dinlettin bana defalarca. Yaptığın resimleri gösterdin sonra; çırağın kare kalem yazgısı renklenecekse bir gün ve "o romandaki hayal" gerçek olacaksa, bunu senin gibiler başaracak. Fırçana kuvvet Özge!..

Sarı, uzun ve güzel saçları, sevimli yüzüyle Özge veya Özgecan bölümümüzün güler yüzlü vitrinidir. Her insanın olması gerektiği (ancak çok az insanın layıkıyla olduğu) gibi Özge de bir kedi severdir, hatta evinde bir kedi yaşamaktadır. Beni kedici bir fanatik sanmamanız için cümlenin ilk kısmında ciddi bir şaka payı olduğunu söyleyeyim.
Özge zeki ve çalışkan olduğu için okul yaşamında başarılıydı, iş yaşamında da başarılı olacak ve umarım yaşamı da mutluluklar içinde geçecek.

Sarı saçlı güzel bir kız hatırlıyorum. 1998 yazı EBI yurdunun koridorlarından. Sonra onla tanışmamızı. Rahatsızdım biraz. Odama doğru ilerken yan odadan çıktı birden. Gördü beni sordu “neyin var” diye o ana dek tek kelime etmemiş olduğu bana. O gün başlamıştı yakınlaşmamız. Sonrasında bölümde şaşkın şaşkın dolaştığım ilk günlerimde yanımda olmaya başladı. Beni dinledi, bana anlattı, benimle paylaştı. Ve sonrasında geldiğimiz bugün, düşünüyorum ve ona şöyle sesleniyorum:

Özgecim, seninle yaşadığım iyi-kötu herşey, bana söylediğin acı-tatlı her söz, benim için hep öğretici birer kıvılcım oldu. Bu yüzden sana karşı duyduğum sevgiden öte bir öğreticiye duyduğum saygı var içimde. Biliyorum bundan sonraki hayatımızda hiç o ilk günlerdeki gibi çok beraber olmayacağız. Ama şunu çok iyi biliyorum ki, seni hep o iyi ve güzel kız olarak hatırlıycam. Güzel yüzlü, güzel gözlü fedakar anneni de hep iyilikle anıcam. Kendine çok iyi bak kurduğun yolda yürürken. Hedefine ulaşman ve mutluluğunun hep devam etmesi dileğiyle...

Bölümün ilk yıllarında fazla konuşmadığım fakat etrafta hep gördüğüm Özge Can'ı, çoğunlukla iş arkadaşım olmaya başladıktan sonra tanıdım. Uzun sarı saçlarıyla herkesin dikkatini çeken arkadaşımız, samimi olduğu arkadaşlarına yardım etmekten hiç çekinmez. Özge sporcudur ve tiyatroya gitmeyi çok sever. Hayatımda derin izler bırakacak ortak bir anımız olmamasına rağmen Özge, beraber çok hoş vakit vakit geçirebilceğiniz biridir. Hayatını bir düzen dahilinde sürdüren bu güzel arkadaşımız, bu düzen sayesinde çok başarılı olmuştur ve eminim ki ileride de çok başarılı olacaktır. Bu başarılı hayatının seni hayallerine ulaştırmasını ve hep mutlu kalmanı dilerim.

Benim biricik ilk yardımım, aynı yol uğruna hafta sonlarımızı, gecelerimizi kafa patlatarak geçirdiğimiz dostum.
Şimdi düşünüyorum da iyi ki bırakmadım o dersi, iyi ki tanıdım seni.
Geçen seneden beri seninle aldığımız tüm derslerde sabahın 6’sında gecenin 3’ünde aramalarıma katlandın. Bana onca şeyi sabırla anlattın. İkimizin de cumartesileri bölümde olduğumuz günlerde ise bizim ödevlerin bitmesini bekleyenlerle telefon konuşmalarımız hep aynı oldu.
Ben senin kadar sabırlı, kararlı, sakin birisini görmedim. Kafana koyduğun şeyi yapmak için hiçbir şey sana zor gelmiyor. Çabuk motive olmak konusunda da birbirimize çok benzediğimiz kesin. Azmin ve hedeflerin o kadar güçlü ki hiç vazgeçmiyorsun onlardan.
Ben senden ayrılacağıma hiç inanmıyorum. Yapılacak o kadar çok şey var ki daha. Bir de o küçük, saçları tepeden bağlanmış, sarı saçlı kız. Daha onu sevmeye gelicez. Herşey gönlünce olsun.

Senle ilk tanışmamız Econ sınavı sonrası sana "ya cevap kağıdını hep sağ tarafında tuttun hiç çekemedim" demem ve seninde suratıma bakıp "ne diyon kardeşim der gibi" gülümsemenle oldu galiba. Sonraları hep belli bi mesafede olan arkadaşlığımız Çetin beyin "Çocuklar sizin bölümde şöyle iyi bi programcı kız yokmu, hep erkek görmekten bıktım" demesiyle daha değişik bi boyut aldı. Durununda benimde ilk aklımıza senin gelmen ilginç bişiydi :=).

Seni tanıdıkça kendini her alanda bu kadar yetiştirmiş olmana şaşırmadım desem yalan olur. Galiba her ırkın(boşnak, arnavut, kürt :=)) üstün özelliklerini alarak süper insan yaratmak isteyen deli bilimadamları amaçlarına ulaşmışlar ehehe. Paso inekleyen dersten başka bişey düşünmeyen biri olarak düşündüğüm kişiyi sanat (tiyatro, resim, müzik gibi hiç bi şekilde fikrim olmayan alanlar)., spor (ee benden daha fazla ağırlık kaldırıyosun heralde), siyaset, ekonomi :=) artık ne ararsanız her alanda bu kadar ilgili görünce artık 24 saat uyumadığına kanaat getirmiştim :=). Zaten bi keresinde demiştin gün 30 saat olsa ne güzel olurdu diye :=). Ring muhabbetlerimiz, öğle arası balkon geyikleri, senin başım sıkışınca "tamam ozan sen git ben hallederim" deyişlerin, arkamdan sinsice gelip saçımı dağıtman(uzun saçımı seven tek kişi sendin heralde :=)) aklımda kalacak olan anılar arasında. Bu arada beni güzel insan Serhatla tanıştırdığın içinde teşekkürler, artık azad etim onu istediğini yapabilir :).

Fatoş Hoca ne iyi etmişte senin aklını çelmiş yoksa senin gibi birini tanıyamayacaktım, umarım hayallerini gerçekleştirirsin demeyeceğim zaten bunların hepsi tek tek olacak. Mutluluğunun devam etmesi ve beni hatırlaman dileğiyle.

DOSTUN OZAN

Yaşam çoğu zaman bir bireysel kavrulmaca buralarda... Bir de Ankara’nın sisi, yağmuru soğuğu başladı mı, koybolmamak için insanların sıcaklıklarına sığınmak, onlarla belki de kalan son güzellikleri paylaşmak gerekli. Buralarda tanıdığım en sıcak ve sevimli insanlardan birisin. Bir de hareketliliğin ile beni kışın uyuşukluğundan çıkarmaya çalışmanı takdir etmiyor değilim. Belki de gülümsemenden, hareketlliliğinden, konuşkan yapından çok daha etkileyici olan tarafın sorun ne olursa olsun ürettiğin ilginç ve olağanüstü çözümler... Sanırım bazılarını hiç unutamayacağım.
Güneşin kızı, seni de hiç unutmayacağım.

Sarışınlar aptal olur derler ama Özgecan'ı tanıdıktan sonra sarışınların da akıllı hem de çok akıllı olabileceğini görürsünüz. Sadece akıllı mı peki? Hayır, o aynı zamanda güzel, hırslı, başarılı ve voleybolcu ( süper servis atar :)) Aslında pek fazla zaman geçiremedik Özge'yle ama yine de çok iyi bi dosttur. Umarım hayatın boyunca mutlu olursun sarışın kız...
PS: EE 282 finali öncesi çalışmalarımızı (!) (Zeda, sen ve ben) unutmıcam... :))