İnsan mezun olduğuna neden üzülür? Ben en çok Zeda’cığımla beraber kurduğumuz ve yaşadığımız bu güzel hayatın bi şekilde böyle devam edemeyecek olmasından duyduğum derin kuşku yüzünden üzüntülüyüm. Mezun olmamıza sadece aylar kala, birşeylerin mutlaka değişeceğini ve fekat nasıl olacağını tam olarak bilemediğimiz belki de bilmek istemediğimiz şu günlerde, “Ya başka başka yerlere gitmek zorunda kalırsak?” diye düşünüyorum ister istemez. Birbirimizin ilişkilerinde, hayata bakışında, ülkeye üniversiteye bakışında, hayallerinde ve anılarında çıktığımız uzun yolculukları özlerim gibi geliyor. Sabah sınıfa girdiğimde onu gelmiş paltosunu çıkarırken, beni gördüğünde muzip muzip gülerken buluşumu, ödevlerden sıkılıp konuşmaya dalışlarımızı, türlü sebeplerle bölümün içinde, okulda ordan oraya birbirimizin peşi sıra dolaşışımızı (Seda biraz daha yavaş yürür benden, o her şeyi sindirerek sakin sakin yapmayı sever), ne zaman nasıl bir ifade takınacağını artık ezberlediğim o güzel yüzünü, katıksız, aralıksız kahkahasını duymayı özlerim gibi geliyor, onu güldürmeyi özlerim gibi geliyor. İçinde nice projelere imza attığımız o minik ve serin odasını, giysi dolabının önünde zıplamayı, üzerindeki yazıları tekrar tekrar okumayı, kütüphaneden aldığı kitapları karıştırmayı, o gece nöbeti yoksa lafladığımız ablasını, abisi Koko’yu, bi tanecik sevgilisi Serkan’ı, güzel insan annesini ve o pek değer verdiği babasını, kısacası bi parçası olmayı çok sevdiğim hayatını özlerim gibi geliyor. Gelecek düşleri kurmayı, endişeleri, umutları, hayalkırıklıklarını ve hazları paylaşmayı özlerim gibi geliyor. “Seda”yı ÖZLERİM gibi geliyor... Yo yo ben Seda’yı özlemek zorunda kalmak istemiyorum, çünkü ilkokul beşte adını öğrendiğim, ortaokulda yüzünü ezberlediğim, üniversitede inanılmaz geniş kalbiyle tanıştığım bu insan artık benim içime işlemiş, iliklerime sızmış durumda, onsuz bir master, onsuz bir doktora, onsuz bir hayat düşünmek istemiyorum, onu tam bulmuşken kaybetmek istemiyorum. Hayat onunla beraberken çok daha çekilesi, uzun ince yolculuklar çok daha katlanılası oluyor. Nasıl olsa Zeda’cığım var diyebilmek, bir insana katıksız güvenebilmek, işte üniversitenin bana kazandırdıkları içinde en önemlisi belki de buydu, gerçek bir dost ... Daha paylaşılacak koca bir ömür olan bir dost ...

Bir yıl önce ben mezun oluyordum, simdi sen.
Çok şey değişmeyecek dedim kendime mezun olurken.
Ne kadar yanılmışım. Karanlığı severdim, fırtınayı,
yağmuru. Simdi aydınlığı seviyorum, ada
vapurunda içimizi ısıtan güneşi seviyorum. Beş
yıldır sevemediğim Ankara’yı seviyorum, yaz akşamları
bir havuzun sularının ışıkla dansını seyretmeyi
seviyorum. Ben değil, biz olmayı seviyorum,
bizim sevincimizi, bizim gözyaşımızı. Bir kere daha
mezun oluyorum seninle, ayni heyecan, ayni coşku.
Emeklerinin karşılığını alma zamanıdır artık.
Uykusuz gecelerin, ardı arkası kesilmeyen
ödevlerin karşılığını alma vaktidir. İçinde umudu
ve ışığı taşıyan kalbinle, sen her şeyin en iyisini
hak ediyorsun. Her gecen gün bu kalbin sandığımdan
daha büyük olduğunu anlıyorum. Yaşadığımız sürece
hayat karşımıza neler çıkarır bilinmez. Ama sunu
bil ki, her zaman elini tutan ben olacağım.
Mezuniyet büyük bir son ve büyük bir başlangıç.
Kendimizi masmavi, uçsuz bucaksız bir deniz
kenarında bulacağız. İstediğimiz yere gitmeye hiçbir engel
yok, yeter ki isteyelim. Ve ben bu uzun yolculukta
doğru yol arkadaşını buldum. Yelkenler fora...

Vay be Seda'cım yedik bitirdik koca 4 seneyi. Senle ilk sınıftan beri tanışığız belki ama son iki senedir muhabbet eder olduk. Beraber gidilen konserler, sinemalar beraber yapılan projeler, 2001 yılbaşı gecesi:) ve hatta beraber izlenen Casablanca! o radde yani:) Öyle neşeliydin ki, seni yanımızda görmek bize her zaman huzur veriyordu. Her an her şeye gülebilmen ne kadar pozitif bir insan olduğunu ispat ediyor herhalde.
Peki Seda nasıl bir insan? Bence çalışkan, dürüst, sevecen ve illaki samimiyet arayan bi insan. Kolay kaynaşan biri değil belki ama bu seçicilik iş olsun diye arkadaşlık yapamamaktan, yani dürüst diyalog ve ilişkileri sevmesinden ileri geliyor bence. O yüzden sana dostum diyebilmenin ve dostun olmanın haklı gururu içerisindeyim (hemen kendime pay çıkarayım:).
Bu içtenliğinin yanı sıra, Seda oldukça azimli ve kararlı bir insan, şu an benim mesai ve proje partnerim ve tembelleşip sıkıldığım zamanlarda Seda'ya bir bakmam yetiyor motivasyon kazanmam için. Çok rahat konuştuğum, her türlü mevzuyu tartışabildiğim bol kahkahalı sohbetlerini gerçekten çok keyifli buluyorum. O yüzden bir iş arkadaşı olarak da isteyebileceğim yegane insanlardan. Gelecekte de umarım beraber ve kendi yapmak istediğimiz:) konular üzerine çalışma fırsatı bulurum diyorum kendi kendime...
İlerde isteklerine ve emellerine ulaşmış, oldukça saygın bir poziyonda olcağına eminim. O zaman (beni de bi yanına aldırırsan:), "Biz bunla proje yaptık len nedir yani? Bi zamanlar yanımda çalışıyordu..." diyip avunmak yerine, İŞTE BU BENİM DOSTUM diyerek forsumu 200 (bu da sayı neye göreyse, neyse içimden öyle geldi:) yapabileceğim!!! Bu arada, 2010'dan sonra şu yanına alma işini bi ciddi düşünsen:))))
Her zaman dostun, ONUR

efsane kız seda...
Bütün bir lise hayatım boyunca methini duyduğum İçel Anadolu Liseli Seda Dağlar'la meğer ODTÜ'nün bilgisayar mühendisliğinde karşılaşacakmışız... Aynı Çamlıbel’de yürüdük, aynı denizi seyrettik, aynı limandan gemilere baktık, aynı Mado’dan dondurma yedik ama ayrı ayrıydık. Olsun kısmet ODTÜ deymiş... Hem ben böyle şirin bir kızı hayatımın hangi anında olursa olsun tanımaktan çok mutluyum. Onunla çok güzel günler geçirdiğimize inanıyorum. Biz, an oldu denizi özledik, an oldu beraber eğlendik, gün oldu voleybol oynadık, gün oldu kerebiç bile yedik Mersin’i anaraktan. Ben ona kakaolu puding yaptım, o bana yanık makarna :) . Bak ben o corg projesi günlerini bile mutlu mutlu hatırlıyorum. O zamanlar hiç bitmiycek bi kabus gibi çökmüştü üstümüze ama bitti işte. Bak Datlı Zeda mezun bile oluyoruz artık. Zor beğenen sen aşık bile oldun giderayak...
Ve ben diyorum ki (Çiğdem der ki) Seda`cım, hayatının son zamanlarında yakalamış olduğun aşk pırıltısı (parlıycak tabi. az semantic entailment sorusu çözmedi uğruna) ve mutluluk yaşamın boyunca sürsün. Ve bundan sonraki hayatında yüzün gibi bir sürü şirin anın (bu kelimenin iki kökü de geçerlidir) olsun…

Bir dakika öncesine kadar “hayatta en zor şey ne?” diye sorsalar, verebileceğim bi sürü cevabım olurdu. Ama şimdi vereceğim tek cevap “yıllık yazısı yazmaktır tabii ki” olacaktır. Ne zor şeymiş Zeda yıllık yazısı yazmak.:) Ama senin için hayattaki en zor şeyi bile yapacağım. Çünkü senin arkadaşlığın daha doğrusu dostluğun benim için gerçekten de çok önemli.

Hmmm süper bi girişten sonra Zeda’yı size nasıl tarif edebilirim diye düşündüm ve sonunda buldum. Malzemeleri sayıyorum: 3 çorba kaşığı canayakınlık, 2 fincan temiz kalp, 200 gr güleryüz, 75 gr sade (kepekli) hırs ve 3 şeker kaşığı zeka... Malzemelerin hepsini bi tencereye koyun, sonra da orta ateste koyulaşana dek pişirin. Unutmadan, üzerine de sos olarak bol kahkaha koydunuz mu...

İşte bu malzemelere sahip güzel kızla iyisiyle (çoook) kötüsüyle (var mı ki :)) bi sürü anımız oldu. Çoğu zaman kahkahalarla koptuk, bazen Zeda’nın başkalarına sinirlenip bana patlamasıyla şaşırdık, ama sonuçta hep iyi ki birbirimizi tanımışız dedik (yani ben diyorum Zeda :)).

Ve Zedacım geldik 4 yılın sonuna, ama dostluğumuzun geri kalan yıllarının başlangıcına. Daha yaşanılacak ve ilerde çocuklarımıza, torunlarımıza anlatıcak çooook anımız olcak beraber. Tüm mutluluklar ve güzellikler seninle olsun, çünkü sen bunları hakediyosun …

Unutamadıklarım: Zedaların evinde yılbaşı, ilk buz pateni, Duru-Furu-Receptionist, Birthday Girl ve Zeda'nın kahkahaları .... :)
ZADO

Seda bol bol gülüp söylenen esprinin hakkını mutlaka verir. Dehşetli kızgın olduğu günler olsa da (herkes hergün neşeli olamaz) çoğunlukla neşeli ve iyimserdir. Müthiş gayretli, tuttuğunu koparan, yer yer olağanüstü başarılara imza atan Seda bu konuda ne yapsa beni şaşırtamaz. Mesela dün bir sınavda tam aldığını görünce gayet olağan karşıladım, yanda yamaçta birkaç kişi vardı, onlar da ‘Allah Allah kim tam yapmış?’ filan diye şaşırıyorlardı (düşük alanlar rezil olmasın diye öğrenci numaralarını yazmışlar onun için anlayamıyorlar e116465’ten benim gibi) ben de hemen dedim ki ‘Boşu boşuna şaşırmayın Seda’dır tam yapan. Bu Seda için ne ki? İstemesi yeter!’. Tabii böyle demedim çünkü onların dört katıydı notun, ama övünesim geldi sanki kız kardeşime madalya takmışlar gibi böbürlenmek beni mutlu ederdi.
Başarılı ve mutlu bir yaşam geçirmeni dilerim.

O biiir Icqda dertleştiğim ilk ve tek kız, o biir dört sene boyunca not çizelgesine bakınca eziklik hissini yaşamama neden olan kişi (kardeşim 63 var 65 var ama neden 64 yok!!! olmazki dibime koymuşsunuz), o biir Seda Dağlar :). Eee Seda okulda bitermiş sanada ben yıllık yazısı yazarmışım :=).

Sınıfa ilk hep ben gelirdim sende biraz sonra damlardın, yer tutardım ya size hani hep :=). Sen bazen arka sıraları beğenmezdin dersi daha iyi dinlemek için öne geçerdin. Gerçi çoğu şeyi zor beğenirdin herşey mükemmel olmalıydı senin için. Bende az oturmadım yanına çünkü senin defterinden geçirmek daha iyi oluyodu, küçük notların bazen hayat kurtarıyodu :=). Sonra sınavdan önce telaşlı telaşlı soru sorduğumuzda bişiler anlatabilmek için nasıl çırpınırdın. Hiç bi yardım isteğimi geri çevirdiğini hatırlamıyorum.

Beni Onurlarla size davet ettiğinde çok şaşırmış ve sevinmiştim lan demekki benide kaale alıyolar diye :=). O gün evinize verdiğim zararı ödemeye hazırım. Ertesi gün öyle utanmıştımki sabah herkes uyurken lan kalkıp gitsemmi diye düşünmedim değil, ama sen hep çok anlayışlıydın, sadece bana değil herkese karşı. Bi ara fazla sululuk yaptık diye Sadoyla bana patlamıştın gerçi, ama olsun olur o kadar :=). Sana hemen hemen herşeyimi anlatabilirdim demicem anlattım baya bişi çünkü. Hep samimiydin bana karşı sana içimi dökerken boşa olmadığını bilirdim.

İtiraf ediyorum senin bizi götürdüğün hiç bi filme gitmek istemiyodum ama nasılsa hepside güzel çıkıyodu anlamadım gitti. Bensiz gitmişsiniz ya Green Milea o oturmuştu içime derhal bi drama gidilecek beraber unutturma bana.

Bu zekanla, çalışkanlığınla, motivasyonunla neler yapabileceğini tahmin etmek zor değil kesinlikle çok başarılı olacaksın. Önünde güzel bi yaşam duruyor ve orda umarım bizede yer vardır.

DOSTUN OZAN.

Seda'nın en çok sevdiğim yanı, en ufak bir esprinizde bile kahkahalar atarak gülmesidir. Seda gülünce, gözleri ona eşlik eder, yanakları kızarır, işte bu ona eşi benzeri bulunmayan bir sevecenlik ve içtenlik katar. Zaten gözlerinin içi gülen insanlarda ayrı bir yakınlık, doğallık, saflık, güzellik görürüm. Sanki o kadar doludur ki bunu her hücresinde yaşar.

İşte Seda sen böyle birisin. Güzel desem, güzel tabiki. Şirin desem, devamlı güleç halin ve kıvırcık saçların yeter bunu anlatmaya. Sonra hani insan kötülük yapamaz gönlü elvermez ya işte sen onlardansın. Dürüst, yardımsever, ahlaklı. Ayrıca çalışkan ve başarılı. Yaşadıklarımızdan da akıllarda kalan bir sürü olay var. Seni bilkentte sinemaya kaçırışımız, hep beraber gittiğimiz konserler. Sonra evinde verdiğin partinin tadı hala damağımda. Bu kadar güzel bir üniversite hayatı bitiyor ne yazık. Fakat seni daima hatırlayacağım. Bütün güzellikler seninle olsun.

Seda en değerli dostlarımdan birisidir. Ne zaman tanıştığımızı, ne zaman samimileştiimizi bilemiyorum ama iyi ki de tanışmışız. Seda’nın en beğendiğim özellikleri kendine olan güveni, insanlara değer vermesi ve olaylara sadece kendi açısından değil de başkalarının açısından da bakabilmesidir. En çabuk farkedeceğiniz ve etkileneceğiniz şey çok sağlam bir kişiliğinin olmasıdır. Seda her zaman bana karşı sabırlı olmayı bilmiştir. Her ne kadar bazen onu sinirlendirdiysem de, onu sevdiğimi bilir. Seda hayatta herşeyi başarabilecek bir karaktere sahipsin. Umarım herşey dilediğin gibi olur ve dilerim ki dostluğumuz hiç bitmez. Sana sevdiğinle mutluluklar.